1. نوترال ایزوله:
a. در صورت اتصال فاز به زمین، مسیر جریان خطا بسته نمیشود و در نتیجه جریان خطا برقرار نمیشود اما جریان خازنی متناسب با ظرفیت خازنی سیم پیچ از اتصالی عبور میکند. در صورت تشخیص داده نشدن خطای تکفاز، جریان خازنی بطور دایم عبور نموده و در نتیجه عبور مستمر این جریان، به تدریج عایق دچار فرسودگی میشود.
b. در صورت بروز خطای فاز به زمین دوم در هریک از فازهای دیگر(درون ژنراتور)، خطای تکفاز به زمین به خطای دوفاز به زمین از طریق بدنه استاتور منجر میشود که دارای دامنه خطای بسیار بزرگتری است. در نتیجه آسیب وارد شده به سیم پیچ و بدنه استاتور در این حالت بسیار جدی تر است.
c. در صورتیکه خطای دوم در همان فازی رخ دهد که خطای اول واقع شده است،آنگاه بدون اینکه سیستم حفاظت متوجه شود ،بخشی از جریان فاز از طریق بدنه استاتور عبور خواهد نمود که سبب داغ شدن ورقه های استاتور میشود. در این مورد ممکن است حتی منجر به سوختگی ورقه های استاور شود.
2. اتصال مستقیم نقطه نوترال به زمین:
a. در این روش و لتاژ نقطه نوترال در صورت بروز خطاهای با دامنه بسیار بزرگ هم صفر باقی میماند. جابجا نشدن ولتاژ نقطه نوترال، هم برای ایزولاسیون ژنراتور و هم از لحاظ عملکرد سیستم حفاظت یک وجه مثبت این روش به شمار می آید.
b. اشکال این روش این است که در صورت بروز خطای تکفاز به زمین ، سطح مولفه مستقیم جریان خطا میتواند آنقدر بزرگ شود که حتی در مواردی ، دامنه جریان زیر گذرای خطای تکفاز از سطح اتصال کوتاه سه فاز هم بزرگتر شود. که این مورد علاوه بر پدیده های حرارتی میتواند سبب بروز پدیده های دینامیکی و در نتیجه صدمه کامل به ایزولاسیون سیم پیچ شود.